Home > Geschiedenis

De huidige wipmolen is niet de eerste molen op die plek.
Al in het jaar 1535 heeft er een andere wipmolen gestaan. Die eerste molen is door Franse troepen in het jaar 1672 in brand gestoken.
De molen die de Kortrijkse polder moest bemalen werd in het jaar 1675 herbouwd.

Uiteraard is aan de molen in de ruim 340 jaren die zijn verstreken sinds zijn bouw het nodige verbouwd/veranderd. Zo kreeg de molen in 1899 een geheel nieuw bovenhuis.
Het skelet van de ondertoren en ook de koker zijn origineel vanuit de bouw in 1675.

Het bovenhuis van de molen weegt ongeveer 35 ton.

Rond 1898 heeft de molen een nieuwe wielbak gekregen. Deze wielbak staat op 18 heipalen. In die wielbak draait het waterwiel dat de as aandrijft waarop het scheprad is gemonteerd. Het waterwiel heeft een diameter van 4 m. In de molen kun je dit wiel bekijken.
In 1904 is de gemetselde waterloop, waarin het scheprad, geheel vernieuwd. De waterloop staat op een paalfundering van 64 palen die elk 4 m. lang zijn.

In 1951 werd de A2 aangelegd. Daarmee werd de molen afgesneden van de polder.  (tussen A2 en Kockengen). Sinds 1951 houdt een elektrisch gemaal de polder droog.
De molen heeft dus sinds 1951 geen functie meer… helaas.

In 1978 is de molen overgenomen door de stichting “De Utrechtse Molens”. Een ingrijpende restauratie volgde in de jaren 1981-1982.

Pas later, in 1991, is een watercircuit gerealiseerd. Daardoor kan de molen weer water malen.

 

Roeden: 23,7 m.
Windvangen oppervlakte bij 4 volle zeilen: 98 m.

De molen heeft een woonfunctie gehad voor de molenaar en zijn gezin tot 1925. Er zijn 3 bedsteden.
Naast de molen is na 1925 een molenaarswoning gebouwd. Helaas is deze woning in 1987 gesloopt om het complex van Van der Valk te ontsluiten.

 

SONY DSC